118

کسی هست که یه روز از عمرشو
از ته دل خوشحال باشه و خیالش تخت باشه و راضی باشه که به هرچیزی که میخواسته و لازم بوده رسیده؟
کسی هست احساس خوشبختی و سبک باری کرده باشه؟
اونایی که عمر طولانی دارن و سنی ازشون گذشته چی؟
ارزوهاشون تموم شده؟
دست یافتنی بوده؟
اصن میرسه روزی که دیگه غمی نباشه حرصی نباشه مشکلی نباشه استرسی نباشه چیزی کج نباشه چیزی کم نباشه؟
یا همش قرار تا روز اخر
هرروزو احساس ناکامی کنیم؟
داستان از چه قراره آخه...؟